Cmentarz główny w Bochum — Hauptfriedhof, w starszych tekstach nazywany też Zentralfriedhof — leży w dzielnicy Altenbochum, między Immanuel-Kant-Straße a Freigrafendamm. Założono go w latach 1929–1932, a budynki ceremonialne powstały w latach 1935–1941. Spośród 6283 ofiar wojny pochowanych w 28 miejscach w Bochum ponad połowa — 3426 — leży właśnie tutaj: żołnierze, ofiary nalotów, a także jeńcy i robotnicy przymusowi z wielu krajów Europy. Według Volksbundu jest wśród nich 78 obywateli Polski.1

Praca przymusowa w Bochum

W czasie wojny w zakładach przemysłowych Bochum pracowali robotnicy przymusowi i jeńcy, w większości z Europy Wschodniej. Volksbund pisze o nich krótko: musieli wykonywać najcięższą pracę, często przy nieludzkim traktowaniu. Latem 1944 roku w mieście powstały trzy podobozy KZ Buchenwald. Od wiosny 1943 roku Bochum przeżyło około 150 dużych nalotów; najcięższy, 4 listopada 1944 roku, zabił około 1300 osób. 10 kwietnia 1945 roku miasto zajęli Amerykanie.2

Według materiałów Ruhr-Universität Bochum na cmentarzu głównym pochowano 1720 robotnic i robotników przymusowych. Przy głównym wejściu stoi pulpit z księgą nazwisk.3

Pole 34 i pole 19 A

Polacy spoczywają przede wszystkim w dwóch kwaterach „ofiar wojny różnych narodowości”. Na polu 34 leży według miasta 422 zmarłych, w tym 58 Polaków. Groby ułożone są w dziesięciu rzędach. Kamienny pulpit trzyma księgę ze stali nierdzewnej z nazwiskami zmarłych, a na końcu ścieżki stoi pomnik z motywem drutu kolczastego i napisem:4

GEDENKET DER HIER RUHENDEN KRIEGSTOTEN FREMDER VÖLKER, DIE, GEFANGEN UND VERSCHLEPPT, IN UNSEREM LANDE STARBEN — Pamiętajcie o spoczywających tu ofiarach wojny z obcych narodów, które, uwięzione i uprowadzone, zmarły w naszym kraju.5

Na polu 19 A spoczywa 458 zmarłych, w tym 16 Polaków. Tu również stoi pulpit z księgą nazwisk, a na płycie napis: „HIER RUHEN ANGEHÖRIGE FREMDER VÖLKER; OPFER EINES SINNLOSEN KRIEGES. SIE MAHNEN ZUM FRIEDEN.” — Tu spoczywają członkowie obcych narodów, ofiary bezsensownej wojny. Wzywają do pokoju.6

Volksbund liczy inaczej, ale dochodzi do tej samej sumy: na polu robotników przymusowych podaje 62 Polaków, a w zbiorowej mogile 617 ofiar wojny — 16 Polaków; razem 78.7

78 nazwisk

W 2002 roku Stadtarchiv Bochum wydało księgę pamięci ofiar pracy przymusowej pochowanych na cmentarzu głównym. Rozdział „Bürger aus Polen” — obywatele z Polski — zawiera 78 nazwisk: 70 robotnic i robotników cywilnych oraz 8 więźniów obozu koncentracyjnego Buchenwald. 58 osób leży na polu 34, 16 na polu 19 A, a 4 w części honorowej cmentarza. Ta sama liczba 78 pojawia się w danych Volksbundu.8

Zmarli w latach 1942–1945, najwięcej w ostatnich miesiącach wojny. Siedemnaście osób zmarło już po jej zakończeniu, między majem a październikiem 1945 roku. Najmłodsza, Danosława Pilarzek, urodziła się w listopadzie 1942 roku i przeżyła pięć miesięcy. Najstarszy, Gottlieb Tieslau, urodził się w 1866 roku. Wśród zmarłych jest siedem kobiet, w tym dwie osiemnastoletnie dziewczyny.9

Bochum w dokumentacji Ostoi Pamięci

Do bazy Ostoi Pamięci wpisałem 76 z 78 osób z księgi. Przy każdej sprawdziłem w Arolsen Archives, czy dokumenty potwierdzają polską narodowość: najczęściej jest to lista ITS „S.K. Bochum – Polish” albo czerwona adnotacja „Polen” na akcie zgonu. Na karcie każdej osoby jest odnośnik do tego dokumentu, z sygnaturą i numerem. Przy sześciu osobach dokumenty sobie przeczą — piszę o tym na ich kartach. Dwóch osób nie wpisałem: przy Janie Ludefie dokumenty Arolsen podają narodowość radziecką, a sprawa Theophila Kranarka wymaga jeszcze sprawdzenia.1011

Nazwiska podaję tak, jak zapisano je w niemieckich dokumentach — często w zniekształconej pisowni. Pinezka cmentarza na mapie wskazuje na razie jego położenie, nie samo pole 34.

Jeśli wśród tych osób jest ktoś z Twojej rodziny albo znasz losy któregoś z nich, napisz do mnie.

Przypisy

  1. Volksbund Deutsche Kriegsgräberfürsorge, Kriegsgräberstätten: Bochum-Hauptfriedhof (karta cmentarza, PDF), dostęp 07.11.2026 ↩
  2. Volksbund Deutsche Kriegsgräberfürsorge, Kriegsgräberstätten: Bochum-Hauptfriedhof (karta cmentarza, PDF), dostęp 07.11.2026 ↩
  3. Ruhr-Universität Bochum, Lernen durch Erinnern, Biparcours „Erinnerungslandschaft Zentralfriedhof“ (PDF), 2020 (dostęp 07.11.2026) ↩
  4. Stadt Bochum, Technischer Betrieb, Verzeichnis der Anlagen auf städtischen Friedhöfen — Bochumer Erinnerungsorte, 2022 (dostęp 07.11.2026) ↩
  5. Stadt Bochum, Technischer Betrieb, Verzeichnis der Anlagen auf städtischen Friedhöfen — Bochumer Erinnerungsorte, 2022 (dostęp 07.11.2026) ↩
  6. Stadt Bochum, Technischer Betrieb, Verzeichnis der Anlagen auf städtischen Friedhöfen — Bochumer Erinnerungsorte, 2022 (dostęp 07.11.2026) ↩
  7. Volksbund Deutsche Kriegsgräberfürsorge, Kriegsgräberstätten: Bochum-Hauptfriedhof (karta cmentarza, PDF), dostęp 07.11.2026 ↩
  8. Archiwum miejskie / powiatowe (Stadt-/Kreisarchiv), Wir gedenken der Opfer der Zwangsarbeit in Bochum, 1941 bis 1945. Letzte Ruhestätte: Hauptfriedhof Freigrafendamm — Abschnitt „Bürger aus Polen“, sygn. 6polen.pdf, Juni 2002 ↩
  9. Archiwum miejskie / powiatowe (Stadt-/Kreisarchiv), Wir gedenken der Opfer der Zwangsarbeit in Bochum, 1941 bis 1945. Letzte Ruhestätte: Hauptfriedhof Freigrafendamm — Abschnitt „Bürger aus Polen“, sygn. 6polen.pdf, Juni 2002 ↩
  10. Arolsen Archives, 2.1.2.1 Listen von Angehörigen der Vereinten Nationen, anderer Ausländer, deutscher Juden und Staatenloser, britische Zone — Ursprüngliche Erhebung (Signatur DE ITS 2.1.2.1 NW 011 3 POL ZM, DocID 70579532), sygn. DE ITS 2.1.2.1 NW 011 3 POL ZM ↩
  11. Archiwum miejskie / powiatowe (Stadt-/Kreisarchiv), Wir gedenken der Opfer der Zwangsarbeit in Bochum, 1941 bis 1945. Letzte Ruhestätte: Hauptfriedhof Freigrafendamm — Abschnitt „Bürger aus Polen“, sygn. 6polen.pdf, Juni 2002 ↩

Źródła i podstawa opracowania

Źródła archiwalne

Opracowania i publikacje

Źródła internetowe i bazy danych