Starszy strażnik Michał Jagodziński urodził się 24 września 1901 roku w domu przy ówczesnej ul. Witkowo-Wieś 13 koło Gniezna, jako najmłodszy syn Józefa i Marianny z Machyńskich.

W latach 1907–1913 uczęszczał do Szkoły Katolickiej w Witkowie. Jego brat Ignacy zginął podczas I wojny światowej we Francji, a pozostali bracia — Wojciech, Piotr i Wacław — brali udział w Powstaniu Wielkopolskim 1918–1919.

28 czerwca 1919 roku Michał Jagodziński powołany został do Wojska Polskiego. Służył w 7. kompanii 59. Pułku Piechoty w Inowrocławiu i w ramach tej formacji uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej.

Wyróżniono go także Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918–1921 oraz Medalem X-lecia Odzyskania Niepodległości.

W 1923 roku zwolniony z wojska, a rok później rozpoczął służbę jako funkcjonariusz Straży Więziennej — najpierw w więzieniu w Łucku, a następnie w Więzieniu Karnym przy ulicy Rakowieckiej 37 na Mokotowie w Warszawie. Za nienaganną służbę w 1928 roku wyróżniony został Odznaką Pamiątkową X-lecia Straży Służby Więziennej.

Po zajęciu Polski przez Niemcy w 1939 roku Michał Jagodziński prowadził działalność konspiracyjną — tajną łączność z uwięzionymi oraz przekazywanie do AK list aktualnie osadzonych. Trwało to do wybuchu Powstania Warszawskiego.

9 września 1944 roku, podczas likwidacji mokotowskiego więzienia, Michał Jagodziński został aresztowany i osadzony w obozie przejściowym Dulag 121 w Pruszkowie. Następnie trafił do KL Stutthof (nr więźnia 92778), skąd przetransportowano go do KL Neuengamme (nr więźnia 60210).

Był w grupie pięciuset więźniów podobozu Außenlager Hamburg-Hammerbrook. Kommando wykorzystywane było do usuwania zniszczeń po alianckich nalotach na Hamburg oraz rozbrajania niewybuchów.

Michał Jagodziński zginął 17 lutego 1945 roku podczas oczyszczania miasta z niewypałów. Miał 43 lata.

Nadesłane 19 lutego 2025 roku przez Pana Romana z Polskiego Stowarzyszenia Historycznego. Zdjęcie: archiwum prywatne.