Prywatny projekt dokumentacyjny

Ostoja Pamięci

Dokumentacja polskich grobów i miejsc pamięci w Niemczech z okresu II wojny światowej i pierwszych lat powojennych.

Piotr Kentnowski · autor projektu

Zakres dokumentacji
Losy osób i informacje o ich pochówkach
Źródła i weryfikacja
Archiwa, dane urzędowe i dokumentacja terenowa
Pomoc rodzinom
Wsparcie w poszukiwaniu miejsc spoczynku bliskich
Ostoja Pamięci

Nasze postulaty

Ochrona miejsc pochówku oraz godne upamiętnienie polskich ofiar II wojny światowej na terytorium Niemiec.

Stanowisko projektu Ostoja Pamięci. Poniższe postulaty przedstawiają propozycje zmian i działań na rzecz ochrony miejsc pochówku oraz upamiętnienia ofiar.

Założenia

Projekt „Ostoja Pamięci" przedstawia poniższe postulaty w związku z obowiązkiem ochrony miejsc pochówku oraz godnego upamiętnienia polskich ofiar II wojny światowej na terytorium Niemiec, w tym osób cywilnych, przymusowo pracujących Polaków oraz dzieci.

Celem postulatów jest wzmocnienie mechanizmów prawnych i instytucjonalnych, które ograniczą ryzyko likwidacji miejsc pochówku, zapewnią przejrzystość decyzji administracyjnych oraz umożliwią trwałe i czytelne upamiętnienie ofiar.

Postulat 1. Uznanie obywateli II RP za ofiary wojny

Postulujemy uznanie za ofiary II wojny światowej wszystkich osób posiadających obywatelstwo II Rzeczypospolitej Polskiej, które w latach 1939–1945 przebywały na terytorium III Rzeszy lub na terenach przez nią kontrolowanych i poniosły śmierć bądź zmarły w tym okresie – niezależnie od statusu (cywilnego lub przymusowego).

Uznanie to powinno mieć charakter państwowy i stanowić podstawę do działań ochronnych i upamiętniających.

Postulat 2. Obowiązek upamiętnienia w miejscu zlikwidowanego grobu

Postulujemy wprowadzenie obowiązku trwałego i czytelnego upamiętnienia w przypadku likwidacji grobu polskiej ofiary II wojny światowej. Podmiot odpowiedzialny (zarządca cmentarza, gmina lub inna instytucja) powinien — na własny koszt — zapewnić symboliczne oznaczenie miejsca.

Rekomendowany minimalny zakres informacji na tablicy:

  • imię i nazwisko, jeśli są znane
  • data śmierci oraz — jeśli możliwe — pierwotny numer kwatery
  • informacja, że był to grób polskiej ofiary II wojny światowej

W przypadku braku możliwości oznaczenia w miejscu pierwotnym, upamiętnienie powinno zostać umieszczone w przestrzeni ogólnodostępnej na cmentarzu.

Postulat 3. Publiczne rejestry zlikwidowanych grobów

Postulujemy utworzenie publicznie dostępnych rejestrów online dotyczących zlikwidowanych grobów polskich ofiar II wojny światowej, wraz z informacją o lokalizacji pierwotnego miejsca pochówku.

Rejestry powinny być uzupełniane o trwałe oznaczenia na cmentarzach, na przykład tablice zbiorcze, oraz narzędzia ułatwiające dostęp do informacji — np. kody QR odsyłające do kart lokalizacji.

Postulat 4. Ochrona istniejących polskich grobów z lat 1939–1945

Postulujemy wzmocnienie ochrony istniejących grobów polskich ofiar z lat 1939–1945 — zarówno wojennych, jak i cywilnych — oraz wprowadzenie standardów postępowania w sytuacji ryzyka likwidacji: wczesne ostrzeganie, dokumentacja, konsultacje z właściwymi instytucjami.

Postulat 5. Ułatwienia dla rodzin w zakresie upamiętniania

Postulujemy stworzenie uproszczonej procedury umożliwiającej rodzinom oraz opiekunom:

  • ustawienie tablicy pamiątkowej lub symbolicznego oznaczenia
  • prowadzenie opieki porządkowej i pielęgnacyjnej
  • uzyskanie informacji o zasadach regulaminowych cmentarza

W sytuacjach, w których upamiętnienie jest finansowane przez rodziny, rekomendujemy wsparcie informacyjne i instytucjonalne ze strony właściwych organów.

Postulat 6. Powołanie polsko-niemieckiego zespołu roboczego

Postulujemy utworzenie stałego polsko-niemieckiego zespołu roboczego, którego zadaniem będzie:

  • koordynacja wymiany informacji
  • konsultacje merytoryczne i historyczne
  • opracowanie standardów postępowania
  • reagowanie na przypadki likwidacji grobów lub zagrożeń dla miejsc pamięci

Postulat 7. Obowiązkowy mechanizm konsultacyjny z udziałem konsulatów RP

Postulujemy wprowadzenie obowiązku formalnych konsultacji z właściwym konsulatem RP przed podjęciem decyzji o likwidacji grobu polskiej ofiary z lat 1939–1945.

Samo poinformowanie strony polskiej nie jest wystarczające — mechanizm powinien umożliwiać realny udział w procedurze i czas na reakcję.