Zgłoszenia: Kontakt | Twoja historia | Wolontariusze Pamięci 

Aplikacja „Wolontariusz Pamięci” została zaktualizowana do wersji 2.2. To kolejny etap rozwoju narzędzia terenowego projektu Ostoja Pamięci, które służy do zgłaszania polskich grobów, tablic, kwater, cmentarzy oraz miejsc pamięci na terenie Niemiec.

Aplikacja działa na telefonie jako PWA, czyli aplikacja internetowa uruchamiana w przeglądarce. Nie wymaga instalacji ze sklepu App Store ani Google Play. Po otrzymaniu dostępu można dodać ją do ekranu telefonu i korzystać z niej podobnie jak ze zwykłej aplikacji.

Przez ostatni czas „Wolontariusz Pamięci” był testowany w rzeczywistych warunkach terenowych. Na podstawie tych doświadczeń wprowadzono kolejne poprawki. Wersja 2.1 koncentrowała się przede wszystkim na niezawodności pracy w terenie, natomiast wersja 2.2 rozwija obszar dostępu wolontariusza, bezpieczeństwa oraz historii zgłoszeń.

Praca bez stabilnego internetu

Jednym z najważniejszych wcześniejszych usprawnień była obsługa sytuacji, w której w terenie nie ma internetu albo połączenie jest niestabilne. Aplikacja nie traktuje braku połączenia jako końca pracy wolontariusza. Jeżeli zgłoszenie nie może zostać wysłane od razu, zostaje zapisane lokalnie w pamięci aplikacji na telefonie. Dotyczy to zarówno danych zgłoszenia, jak i wykonanych zdjęć.

Po odzyskaniu połączenia internetowego aplikacja informuje użytkownika, że na urządzeniu znajdują się niewysłane zgłoszenia. Wolontariusz może wtedy świadomie wysłać je ręcznie przyciskiem „Wyślij teraz”. Dzięki temu zgłoszenia nie są tracone w sytuacji, gdy na cmentarzu, w lesie, na uboczu miejscowości albo poza zabudowanym terenem nie ma stabilnego zasięgu.

To bardzo ważne z punktu widzenia pracy terenowej. Wolontariusz może wykonać dokumentację na miejscu, nawet bez internetu, a następnie wysłać ją później — po powrocie zasięgu lub po połączeniu z Wi-Fi. Dokumentacja wykonana przez wolontariusza nie powinna zniknąć tylko dlatego, że w danym miejscu nie było połączenia z internetem.

Lokalna kopia zgłoszenia na telefonie

Kolejną ważną funkcją jest możliwość pobrania lokalnej kopii zgłoszenia na telefon. Po wysłaniu materiałów aplikacja umożliwia zapisanie pliku ZIP zawierającego dane zgłoszenia oraz wykonane zdjęcia.

Taka kopia obejmuje między innymi numer zgłoszenia, miejscowość, cmentarz lub miejsce, przepisany napis z nagrobka, współrzędne GPS z linkiem do mapy, datę i godzinę oraz zdjęcia wykonane przez wolontariusza. Dzięki temu osoba pracująca w terenie ma własne potwierdzenie tego, co przekazała do projektu Ostoja Pamięci.

Jeżeli zgłoszenie zostało zapisane w kolejce offline, aplikacja również umożliwia ręczne pobranie lokalnej kopii ZIP. Wolontariusz nie musi czekać na późniejsze wysłanie zgłoszenia, aby zachować kopię swojej pracy.

To praktyczne rozwiązanie zwiększa zaufanie do aplikacji. Wolontariusz wie, że jego dokumentacja nie przepada i że może zachować własny zapis wykonanej pracy.

Poprawki techniczne i wygodniejsza obsługa

W poprzednich wersjach poprawiono również kilka elementów technicznych, które wpływają na wygodę korzystania z aplikacji. Licznik przy polu napisu z nagrobka pokazuje prawidłowy format liczby znaków i limitu. Poprawiono obsługę HTML oraz kilka błędów technicznych, które mogły powodować problemy na niektórych urządzeniach.

Zablokowano także przypadkowe zaznaczanie tekstu na ekranach dotykowych. Wcześniej przytrzymanie palca na przycisku mogło powodować zaznaczenie tekstu zamiast zwykłego kliknięcia. To zostało wyeliminowane, aby obsługa aplikacji na telefonie była bardziej naturalna.

Aplikacja nie wymaga ręcznej aktualizacji ze sklepu. Działa w przeglądarce i może aktualizować się przy kolejnym uruchomieniu. To istotne, ponieważ wolontariusze nie muszą instalować osobnych plików ani pilnować aktualizacji w sklepie z aplikacjami.

Dostęp przez PIN

Najważniejszą zmianą w wersji 2.2 jest wprowadzenie czterocyfrowego kodu PIN dla zatwierdzonych wolontariuszy. Po wpisaniu adresu e-mail aplikacja sprawdza, czy dana osoba znajduje się na liście wolontariuszy przyjętych do programu. Jeżeli tak, użytkownik potwierdza dostęp kodem PIN wysłanym na jego adres e-mail.

Po poprawnym wpisaniu PIN-u aplikacja zapamiętuje ten konkretny adres e-mail na danym telefonie. Dzięki temu przy kolejnych uruchomieniach nie trzeba wpisywać kodu ponownie. Rozwiązanie jest proste, ale praktyczne: jeżeli ktoś wpisze na swoim telefonie adres e-mail innego wolontariusza, aplikacja nie zaloguje go automatycznie. Będzie wymagała PIN-u wysłanego na adres tej osoby.

Celem nie było stworzenie skomplikowanego systemu kont, haseł i logowania. Aplikacja ma pozostać prosta w użyciu. Chodziło o rozsądne zabezpieczenie, które chroni przed prostym wykorzystaniem cudzego adresu e-mail, ale nie utrudnia pracy w terenie.

Historia zgłoszeń z serwera

Drugą ważną zmianą w wersji 2.2 jest historia zgłoszeń pobierana z serwera. Dotychczas aplikacja pokazywała przede wszystkim historię zapisaną lokalnie na danym telefonie. Teraz po zalogowaniu wolontariusz może zobaczyć także ostatnie zgłoszenia przypisane do jego konta w bazie systemu.

Oznacza to, że historia pracy nie jest już ograniczona wyłącznie do jednego urządzenia. Jeżeli wolontariusz wcześniej wysłał zgłoszenia, aplikacja może pokazać je również po ponownym zalogowaniu. Wpisy pochodzące z serwera są oznaczone symbolem chmurki, aby było jasne, które dane pochodzą z systemu, a które są zapisane lokalnie na telefonie.

To ważne przy pracy terenowej. Wolontariusz może łatwiej sprawdzić, co już przesłał, a zgłoszenia są lepiej powiązane z dalszą dokumentacją, weryfikacją i opracowaniem w ramach projektu Ostoja Pamięci.

Większa kontrola nad dostępem

Każdy wolontariusz nadal musi zostać wcześniej zatwierdzony. Aplikacja nie jest publicznym narzędziem dostępnym dla każdego użytkownika internetu. Dostęp otrzymują tylko osoby przyjęte do programu „Wolontariusz Pamięci”.

Nowa wersja daje również większą kontrolę administracyjną. Jeżeli zajdzie taka potrzeba, dostęp konkretnego wolontariusza może zostać zablokowany lub usunięty. Aplikacja przy kolejnych uruchomieniach sprawdza status wolontariusza w bazie. Oznacza to, że zapamiętanie telefonu nie omija decyzji administracyjnych.

W praktyce powstaje podwójna ochrona: najpierw ręczne zatwierdzenie wolontariusza, a następnie potwierdzenie dostępu kodem PIN na konkretnym urządzeniu.

Aplikacja nadal pozostaje prosta

Najważniejsze założenie pozostaje bez zmian: aplikacja ma być prosta. Wolontariusz nie musi znać archiwów, przepisów ani niemieckich procedur administracyjnych. Jego zadanie jest konkretne: zauważyć miejsce, wykonać zdjęcia, zapisać lokalizację, przepisać widoczny napis i przesłać zgłoszenie.

Dalsza praca zaczyna się później. Każde zgłoszenie wymaga sprawdzenia, porównania z dokumentami, ustalenia kontekstu i powiązania z danymi źródłowymi. Bez pierwszego sygnału z terenu wiele miejsc mogłoby jednak pozostać niezauważonych.

Dlatego aplikacja „Wolontariusz Pamięci” ma łączyć dwie rzeczy: prostotę dla osoby zgłaszającej i porządek po stronie dokumentacji.

Znaczenie dla projektu Ostoja Pamięci

Rozwój aplikacji ma znaczenie nie tylko techniczne. To kolejny krok w kierunku stworzenia praktycznego systemu społecznej dokumentacji polskich grobów i miejsc pamięci w Niemczech.

Jedna osoba nie jest w stanie odwiedzić wszystkich cmentarzy, sprawdzić wszystkich lokalizacji i sfotografować wszystkich miejsc. Sieć wolontariuszy może jednak znacząco zwiększyć zasięg pracy. Nawet pojedyncze zgłoszenie może być początkiem dalszej kwerendy, ustalenia losów konkretnej osoby albo opracowania całego miejsca pochówku.

Technologia nie zastępuje człowieka. Może jednak pomóc w tym, aby jego praca była dokładniejsza, bezpieczniejsza i łatwiejsza do dalszego opracowania.

Szukam wolontariuszy

W związku z rozwojem aplikacji nadal zapraszam osoby, które chciałyby pomóc w dokumentowaniu polskich grobów i miejsc pamięci na terenie Niemiec.

Nie trzeba być historykiem. Nie trzeba prowadzić samodzielnych kwerend archiwalnych. Nie trzeba znać specjalistycznych metod badawczych. W wielu przypadkach wystarczy telefon, chwila uważności na cmentarzu i gotowość do wykonania kilku zdjęć.

Szukam przede wszystkim osób mieszkających w Niemczech, ale również tych, które podróżują po Niemczech i mogą przy okazji zwrócić uwagę na polskie groby, tablice, kwatery lub miejsca pamięci. Każde zgłoszenie może mieć znaczenie. Czasem jedno zdjęcie prowadzi do odtworzenia historii konkretnej osoby, rodziny albo całego miejsca pochówku.

Jak dołączyć?

Osoby zainteresowane udziałem w programie „Wolontariusz Pamięci” mogą zgłosić się przez formularz rekrutacyjny. Po przesłaniu zgłoszenia dane są sprawdzane ręcznie. Po zatwierdzeniu wolontariusz otrzymuje dostęp do aplikacji oraz kod PIN potrzebny do pierwszego logowania.

Wersja 2.2 to kolejny krok w stronę bardziej uporządkowanego, bezpieczniejszego i wygodniejszego systemu zgłaszania miejsc pamięci. Najważniejszy pozostaje jednak człowiek — osoba, która zauważy grób, tablicę albo zapomniane miejsce i przekaże pierwszy sygnał.

Każdy sygnał z terenu może być początkiem przywracania pamięci.